Ως χελώνα εν τη ερήμω

Κάναμε βήματα αλλά απαιτούνται άλματα – Από την ομιλία του Κ. Καραμανλή στη ΔΕΘ 5/9/09

 

Ο Πρωθυπουργός της χώρας δείχνει πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι τα Οικονομικά της χώρας – πως δηλ. θα εξισορροπήσει το ΑΕΠ σύμφωνα με τις προσδοκίες του Αλμούνια. Ωστόσο τόσα χρόνια δεν κατέφερε προς αυτή την κατεύθυνση σχεδόν τίποτε. Επίσης, τα προβλήματα τα καθημερινά του πολίτη δείχνει σήμερα πως τα αγνοεί – αν και αυτά επικαλέσθηκε – την καθημερινότητα, προτού εκλεγεί εν έτει (ελπιδοφόρου κατά τον κόσμο που τον ψήφισε) το 2004

 

Ως προς τη φοροδιαφυγή, όσοι μπορούν φοροδιαφεύγουν. Η τσιμπίδα πιάνει όσους δηλώνουν εισόδημα ατομικό. Εταιρείες, κονσόρτσιουμ, πλοία, εργοστάσια πληρώνουν στο μέτρο που τους αφήνουν υπόλοιπο ως διελκυστίνδες, τα διάφορα μέτρα τόνωσης, επιδοτήματα, διευκολύνσεις κλπ.

 

Στο λόγο του στη Θεσ/κη ο Κος Καραμανλής εξήγειλε κι άλλη λιτότητα, κι άλλες θυσίες… Όμως όλοι ξέρουν τώρα καλά πως κι αυτά θα πάνε χαμένα όπως και τα προηγούμενα: Οι έχοντες θα έχουν ολοένα και περισσότερα οι ευρισκόμενοι σε ανάγκη όλο και λιγότερα – γιατί ότι όταν δίνεις όσα εισπράττεις σε πάσης φύσεως υποχρεώσεις που έχεις και δεν σου μένει τίποτε στην τσέπη τότε για ποια βελτίωση του επιπέδου ζωής μιλάμε;

 

Όταν δεν έχεις υπόλοιπο στο βιβλάριο καταθέσεων, όταν δεν μπορείς να πάς ένα ταξίδι, όταν δεν μπορείς να εξωραϊσης το σπίτι σου, να καλέσεις φίλους, να κάνεις οποιοδήποτε έκτακτο έξοδο, τότε δεν μένει παρά η απόλυτη στασιμότητα -  σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σ’ εκείνο των αγορών.

 

Όταν ένας αρχηγός κράτους δεν έχει όραμα για τη χώρα του – πότε μίλησε σαφώς και απερίφραστα για κάτι; Τελικά τι θέλει; Τους μετανάστες ή όχι, την απόδοση του κατειλημένου πρώην Εφετείου στη Σωκράτους ή όχι; την άρση του Παν/κού ασύλου ή όχι; Εμπλέκονται κάποιοι των συνεργατών του σε έκνομες υποθέσεις – σε ποιές και ποιοί ακριβώς. Όλο το νεφέλωμα που έχει δημιουργήσει δεν πληρεί χρέη ιδεολογίας και οράματος – και αυτό σε όλο το φάσμα της πολιτικής τους ιδεολογίας και τοποθέτησης.

 

Μπορεί η στάση του να είναι ξεκάθαρα αγωνιστική και ορμητική αλλά πολιτικές είναι ξεκάθαρα θολές και νεφελώδεις… χωρίς θεμελιωμένα ερείσματα ως προς το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό μέτωπο. Τι θέλουμε και ποιοί είμαστε δεν έχει γίνει ουδόλως κατανοητό.

 

Όταν αναμασά ντιρεκτίβες και λόγια οικονομικών επιτελών, όταν εκείνο το οποίο υποσχέθηκε (λιγότερο κράτος, περιορισμός της σπατάλης, σεμνά και ταπεινά, πάταξη της φοροδιαφυγής, καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, τιμωρία όλων των ενεχομένων σε σκανδαλώδεις συμβάσεις) ουδόλως τήρησε.

 

Ο Κ. Καραμανλής ως χελώνα εν τη ερήμω αυτή τη στιγμή πια, δεν μπορεί να συγκρουσθεί με τίποτε και με κανέναν – όπως με το Πασόκ στις αρχές της διακυβέρνησής του, παρά με τον Κο Τσιτουρίδη και τον Κο Λιάπη στο τέλος καθώς όλα καταμαρτυρούν – χωρίς να σημαίνει πως αυτό είναι και τελεσίδικο αν δεν ανοίξουν οι κάλπες φυσικά, χωρίς να σημαίνει πως κάποιοι άλλοι σίγουρα μπορέσουν να καταφέρουν – όμως η τάση δείχνει πως ο Ελληνικός λαός μάλλον έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται και θα αποφασίσει αφού ζυγίσει καλά τα πράγματα για το τι είναι καλύτερο και ως προς το συμφέρον του αλλά αυτή τη φορά και ως προς το συμφέρον της χώρας που πρέπει να πάει μπροστά με γρήγορους βηματισμούς και όχι με τα βήματα της χελώνας και μη κρύβοντας το κεφάλι πίσω από θεατρκότητες και εναντιώσεις ως η άμμος – πρόσφορες για τον στρουθοκαμηλισμό της λεοπάρδαλης.